Η τελευταία ξεφτίλα μιας μονίμως αναξιόπιστης Δικαιοσύνης.
Η μεγάλη ευκαιρία της Ελληνικής Δημοκρατίας να ξεφορτωθεί τους "εμποράκους" του δικαίου.
Ποια είναι τελικά η μεγαλύτερη Εγκληματική Οργάνωση στην ελληνική ιστορία;
..."Πολλές φορές πάει η στάμνα στη βρύση, αλλά μία φορά θα σπάσει". Πιστεύουμε πως η υπόθεση της Χρυσής Αυγής είναι μια ευκαιρία για τον ελληνικό λαό να σπάσει επιτέλους το "απόστημα" της Ελληνικής —κατ' ευφημισμόν— Δικαιοσύνης ...Μία μοναδική και ίσως η τελευταία ευκαιρία να γυρίσει τη "σελίδα" τής υποδούλωσης, που είχε αρχίσει να γράφεται από την "απελευθέρωση" έως τώρα ...Να κλείσει μια περίοδος υποτέλειας, που βασίστηκε στον απόλυτο έλεγχο της Δικαιοσύνης. Η "στάμνα" αυτής της Δικαιοσύνης πολλές φορές πήγε στην "αμαρτία", αλλά τώρα είναι η ευκαιρία να "σπάσει" ...Πολλές φορές η Ελληνική Δικαιοσύνη "έπαιξε" παιχνίδια ντόπιων και ξένων κέντρων εξουσίας, αλλά αυτήν τη φορά πρέπει εμείς —ως λαός— να την κάνουμε την τελευταία.
Η Δικαιοσύνη είναι ίσως η πιο "σκοτεινή" μορφή εξουσίας στην πατρίδα μας ...Μια εξουσία, που, ως γνωστόν στην Ελλάδα, είναι "ζαγοριανού" τύπου ...Εκτελεί παραγγελίες ξένων και περιμένει ανταμοιβές από τους ντόπιους χαφιέδες τους ...Υπηρετεί αφεντικά ...και δυστυχώς αυτά τα αφεντικά δεν είναι ούτε ο νόμος ούτε ο ελληνικός λαός. Από καταβολής ελληνικού κράτους η Δικαστική Εξουσία είναι η "πηγή" κάθε κακού για τους Έλληνες. "Χτίστηκε" με τον τρόπο εκείνον, που την κάνει "πληγή" για την Ελλάδα ...Η "πληγή" της αδικίας, που κατά καιρούς μάς οδηγεί ως λαό σε κινήσεις απελπισίας ...Το αίτιο της σημερινής κακοδαιμονίας και αθλιότητας, που μαστίζει τον λαό μας ...Υπεύθυνη για χιλιάδες αυτοκτονίες Ελλήνων ...Υπεύθυνη για τα Μνημόνια.
Γιατί της αποδίδουμε όλες τις ευθύνες για τα "έργα" και τις "παραλείψεις" των πολιτικών; ...Γιατί απλούστατα σε ένα ευνομούμενο κράτος —όπως συνηθίζουν όλοι οι υποκριτές να λένε— τα πάντα ξεκινούν και τελειώνουν σ' αυτούς, οι οποίοι έχουν καθήκον να επιβάλουν τους νόμους ...Σε ένα ευνομούμενο και άρα σε ένα κράτος δικαίου δεν έχει τόση σημασία ΤΙ ΘΕΛΟΥΝ να κάνουν οι εγκληματίες, αλλά ΤΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ...και αυτό είναι θέμα της Δικαιοσύνης. Στην Ελλάδα, δηλαδή, δεν έχει σημασία τι ήθελαν να κάνουν οι Βενιζέλοι, οι Τσοχατζόπουλοι ή οι Παπαντωνίου ...Σημασία έχει τι αφέθηκαν να κάνουν. Δεν έχει σημασία τι έκανε ο Χριστοφοράκος, όταν ήταν στη θέση του ...Σημασία έχει πού βρίσκεται σήμερα, αφού αποκαλύφθηκε το έγκλημά του. Σε αυτό το σημείο βρίσκεται η ευθύνη της Δικαιοσύνης, που είναι η συνολική.
Η ιστορία της Ελλάδας θα ήταν διαφορετική, αν υπήρχε αξιόπιστη δικαιοσύνη. Η σημερινή μας κατάσταση θα ήταν διαφορετική, αν δεν υπήρχε ένα κτήνος, όπως ο Ζαγοριανός ...Αν ο Χριστοφοράκος δεν κατόρθωνε να διαφύγει και τον είχε στη διάθεσή του το ελληνικό κράτος, εμείς θα ήμασταν τώρα εκείνοι, που θα κουνούσαμε το "δάκτυλο" στους Ούννους και όχι το αντίθετο. Δεν θα τολμούσε καν να έρθει ο τενεκές ο Ράιχενμπαχ στην Ελλάδα, για να μας "διαφωτίσει". Η Ελλάδα θα δυσφημούσε τη μεγαλύτερη διαφθοροποιό δύναμη που γνώρισε ποτέ η Ευρώπη και δεν θα γινόταν η ίδια θύμα της Προτεσταντικής Υποκρισίας ...Της εκ του πονηρού "ηθικολογίας", η οποίαυ εκδηλώθηκε αφού εξασφάλισαν την προστασία του Χριστοφοράκου και άρα αφού πρόλαβαν και έκρυψαν —με τη βοήθεια των επίορκων δικαστικών— τις ακαθαρσίες τους κάτω από το "χαλί".

